foto

Historia trąbki jest bardzo długa… Gra się na niej od wielu tysięcy lat. Najstarsze instrumenty znajdujemy na rysunkach starożytnych Egipcjan, a dwie – jedną wykonaną ze srebra, drugą – z brązu, znaleziono nawet w grobowcu faraona Tutenchamona.

Pierwotnie trąbki były używane do celów wojskowych i wykorzystywane podczas bitew (razem z bębnami), grano na nich rozmaite sygnały i fanfary.
Dopiero w XVII wieku weszły do muzyki artystycznej.
Trąbka należy do rodziny instrumentów dętych blaszanych, gra najwyższe dźwięki z całej rodziny. Brzmi jasno, donośnie i jest najważniejszym instrumentem z całej grupy. Jest zbudowana z metalowej rury, zwiniętej na kształt prostokąta i zakończonej czarą głosową. Jest wyposażona w trzy wentyle, dzięki którym można wydobywać pełną skalę dźwięków. Wentyle to specjalne zawory, które włączają lub wyłączają dodatkowe rurki przedłużające słup powietrza. W orkiestrze są zwykle 2-4 trąbki. Te instrumenty są popularne w orkiestrach dętych i wykorzystywane przez muzyków jazzowych.

Dźwięk trąbki jest doskonale znany wszystkim Polakom – od najmłodszych do najstarszych. Co godzinę gra się na niej hejnał z Wieży Mariackiej kościoła Najświętszej Marii Panny w Krakowie. W samo południe melodia jest transmitowana przez Program I Polskiego Radia na cały świat. O każdej pełnej godzinie hejnał rozbrzmiewa czterokrotnie – na cztery strony świata.

Sama tradycja mariackiego hejnału liczy siedemset lat. Opowiada o niej jedna z krakowskich legend.
Kościół Mariacki był ważnym miejscem dla ówczesnej stolicy Polski. Miał dwie wieże. Z wyższej, zwanej hejnalicą, która była najwyższą wieżą w Krakowie, roztaczał się rozległy widok.
Przed wiekami czuwał na niej miejski strażnik. Rano dawał sygnał trąbką do otwierania, zaś wieczorem – do zamykania bram grodu. Trąbił też na alarm, gdy dostrzegł pożar lub zbliżających się wrogów. Gdy, a działo się to w XIII wieku, pewnego razu Tatarzy, którzy często napadali na polskie wsie i miasteczka, doszli aż pod Kraków, strażnik zaczął grać hejnał. Zdążono zamknąć bramy miejskie, ale tatarska strzała przeszyła gardło hejnalisty, nim skończył melodię. Na pamiątkę tego zdarzenia melodia urywa się nagle.

Ciekawostki
• Pierwsze trąbki wytwarzano z rogów zwierząt, kości słoniowej, drewna a nawet z morskich muszli.
• W baroku trębacze bywali prawdziwymi gwiazdami, było ich niewielu i dobrze im płacono za wirtuozowską grę. Pisali dla nich utwory m. in. Jan Sebastian Bach, Jerzy Fryderyk Haendel i angielski kompozytor – Henry Purcell.